⚠️ Content Advisory
This story contains mature themes and may not be suitable for younger or sensitive readers.
Chapter 9
When I Was A Slave
Wala akong nagawa kundi ang sumunod sa lahat ng kagustuhan ni Marius. Paulit-ulit niya akong ginamit. Binaboy. Gusto ko man siyang pigilan, ngunit mas nangibabaw ang takot na nararamdaman ko. Na kapag tumanggi ay balikan na naman niya ang asawa ko. O ang masakit ay ang mga anak ko naman ang pakealaman niya.
"Oh, fuck!" ungol ni Marius.
Binitawan niya ang buhok kaya dere-deretso akong napangudngod sa kama. Napaungol pa ako noong hinugot na niya ang pagkalalaki niya sa ari ko.
Muling nangilid ang mga luha ko. Ang dumi ko na. Sobrang dumi! Ano pa ang mukhang maihaharap ko sa asawa ko?
Hindi ako kumilos sa pagkakadapa ko. Kahit na narinig ko nang nagsuot na ng pantalon niya si Marius. Nanatili akong nakadapa habang nakatitig sa pader sa gilid ko. Ganito na ba talaga ang magiging buhay ko? Ang maging parausan ng isang estrangherong banyaga?
"Clean yourself up. Meet me at the dinning in thirty minutes," utos niya.
Doon lamang ako gumalaw. Unti-unti akong naupo. Hindi ko na inibala pang takpan ang katawan ko dahil para saan pa? Nababoy na naman niya ako.
Tatayo na sana ako pero nagulat ako noong mapansing nasa harapan ko na siya. Akala ko ay lumabas na siya. Hinawakan niya bigla ang baba ko at pinahangad paharap sa kaniya ang ulo ko. Napalunok ako noong mapako ang mga mata ko sa berde niyang mga mata. Napakalamig niyon kung tumingin. Nakakakilabot.
"What's with the grim face? Hindi mo ba nagustuhan ang ginawa natin?" tanong niya.
Bahagyang nangunot ang noo ko. Kumibot-kibot ang labi ko. Ngunit nanatili lang iyong nakaikom. Ang dami kong gustong sabihin sa kaniya, ngunit hindi ko alam kung paano uumpisahan. Nag-iwas na lamang ako ng tingin kahit na nakahangad pa rin ang ulo ko sa kaniya.
Napakislot ako noong pinahid niya ang luha ko sa pisngi gamit ang hintuturo.
"You know, Lyra. Just enjoy it. And I promise you, you will have a great life with me. You might not even think of going back to your family."
Nagsalubong na ang mga kilay ko at galit na tiningnan siya.
"Hinding-hindi kita pipiliin kaysa sa pamilya ko!" giit ko.
Umarko ang gilid ng labi niya.
"We'll see about that."
Binitawan na niya ako. Hindi na siya ulit nagsalita pa at lumabas na lamang ng silid. Naiwan ako na nagpupuyos sa galit. Kahit na anong kayamanan ang iharap niya sa akin ay hinding-hindi ako masisilaw doon. Aanhin ko naman iyon kung ang kapalit naman iyon ay ang pamilya ko? Ang mga anak ko?
Mas pipiliin kong maging miserable kaysa ang hindi na sila makita pa ulit.
Noong kumalma na ako ay pinilit ko na ang sarili ko na pumunta sa banyo upang maglinis ang katawan. Halos dumugo na ang balat ko sa matinding pagkuskos ko. Pero kahit na ano naman ang gawin ko ay hindi na maaalis doon na nadumihan na ako ni Marius.
Nagamit na ako ng ibang lalake maliban sa asawa ko.
Nakakahiya! Nakakadiri ako!
Matapos kong maligo ay nagbihis ako ng damit na dala ko. Simpleng tokong short at t-shirt. Hindi ko sinusuot ang mga magagarang bestida at mga damit na inihanda sa akin ni Marius. Pakiramdam ko ay mas nabili na niya ako kapag ginamit ko iyon.
Hinayaan ko lang nakalugay ang buhok ko. Saka ako bumaba papunta sa dinning area.
Nakita ko na roon si Marius. May kausap itong isang tao na may nakasukbit na baril sa tagiliran. Iyon ang naging tanawin ko sa araw-araw kong narito sa bahay niya.
"Make sure that it's done already," ani Marius. "You're dismissed."
Nag-bow ang lalake at saka naglakad na ito palayo sa lamesa. Naupo ako sa kanang parte ng mahabang lamesa. May mga pagkain na doon na lubos na katakam-takam ang hitsura. Siguro kung narito sila Rex ay matutuwa sila sa pagkain.
"That clothes again. Hanggang kailan ka ba magmamatigas, Lyra?" ani Marius. Kita ko sa mukha niya ang pagkadisgusto niya sa suot ko.
Hindi ako umimik. Kinuha ko na ang kutsara't tinidor ko at nag-umpisang kumain. Ramdam ko ang maiinit niyang mga titig. Nanginginig na ang mga tuhod ko, pero pilit ko pa rin siyang hindi pinansin.
"Do you want to go home?"
Napaangat ako ng ulo noong marinig ko ang tanong niya.
"Ha?"
Napangisi siya.
"I'm asking if you want to go home."
Napakurap-kurap ako. "O-Of course. Gusto kong umuwi."
"Okay. Since its been one week since you got here. You can have your day off. You wouldn't want your boyfriend to suspect your true job here, right?" makahulugang sabi nito
Matutuwa na sana ako pero mukhang nang-aasar lang pala siya. Pero tama siya, kailangan ko na ring umuwi. Tumango ako at muling humarap sa plato ko. Bigla akong nakaramdam nang pagkasabik para sa mga anak ko.
"S-Sige. Salamat," matipid kong sabi.
"But remember, you will come back, Lyra. You wouldn't want me to get mad, right?"
Pagtingin ko ulit sa kaniya ay blangko na ang ekspresyon nito. Ngunit ang mga mata ay punong-puno ng pagbabanta. Bahagyang bumilis ang pagtibok ng puso ko.
"O-Oo naman."
Ngumiti na siya. "Good girl."
To be continued...
❤️ Enjoying the story?
If you're loving When I Was A Slave, don't forget to leave a comment and share your thoughts.
Your support helps me continue writing stories like this.
