.png)
Chapter 11
Gabi na at maghahanda na sana ako sa pagtulog. Noong dumating si Nana Lucing at may hinatid na damit.
"Pinapadala ni Master Marco, Miss Lorribel. Isuot mo raw at ihahatid kita sa red room."
Agad na nagsalubong ang mga kilay ko.
"Red room?"
Matipid lang na ngumiti si Nana Lucing.
"Hihintayin kita sa labas ng silid mo."
Iyon lang at lumabas na si Nana Lucing.
Hindi pa nga ako nakaka-move on sa panggugulo sa akin nila Lucille, tapos heto na naman.
Nilapitan ko ang damit na inilapag ni Nana Lucing sa higaan. Sa unang tingin pa lang ay kita ko nang manipis iyon.
Napangiwi ako agad. Pinulot ko iyon, at napaawang na ang lang bibig ko noong makita ko kung ano iyon.
Isa iyong two-piece black lingerie.
Napakanipis ng lace bra niyon na alam kong kahit isuot ko ay kita pa rin ang dibdib ko. Ang panty niyon ay lace din at tanging ang hiwa ng pang-upo ko ang matatakpan. Mayroon naman itim na roba na nakahiwalay, pero hindi pa rin iyon sapat dahil see through din ang tela niyon.
Diyos ko! Paano ko 'to susuotin?
Napailing-iling ako at binitawan bigla ang mga damit na iyon. Mas malala pa ito sa pinasuot sa akin ni Madam Lyn sa club. Pero kapag hindi ko naman iyon ginawa ay sigurado ako na hindi ko magugustuhan ang gagawin ni Marco.
Napabuga ako ng hangin.
Isang taon na pagtitiis. Iisipin ko na lang na magtatrabaho ako.
Pinulot ko na ang mga damit at pikit-matang sinuot ang mga iyon.
Halos manliit na ako noong matapos kong maisuot iyon. Tiningnan ko pa sa malapad na salamin ang aking hitsura.
Natigilan ako saglit. Ngayon ko lang napagtanto na may maganda naman pala akong katawan. Balingkinitan ang aking baywang. Mahaba ang aking mga hita. Hindi rin ako mataba, pero lalong hindi mapayat.
Sakto lang.
Kung sa mukha naman ay sigurado akong may ganda naman ako. Pero bakit hindi manlang ako magawang tingnan ng asawa ko?
Bigla akong nanlumo. Siguro ay dapat matuto na rin akong mag-ayos ng sarilii.
Minabuti ko nang lumabas ng silid. Nakita ko nga si Nana Lucing na naghihintay sa akin sa labas ng pinto. Ngumiti siya sa akin at naglakad na rin papunta sa ikatlong palapad. Tahimik akong sumunod sa kaniya hanggang marating namin ang dulong parte sa palapag. Kung saan mayroong pinto na kulay pula.
"Nasa loob na ang master, Miss Lorribel," ani Nana Lucing.
Tumango ako. Umalis na rin si Nana Lucing pagkatapos nitong kumatok sa pinto at sabihin papasok na ako.
Nag-antanda pa ako bago ko binuksan ang pinto at pumasok na.
Halos marinig ko na ang malakas na pagkabog ng puso ko noong tuluyan akong makapasok. Dim ang ilaw doon kaya bahagya ko pang in-adjust ang mga mata ko.
"M-Marco?" tawag ko sa kaniya.
"Come here."
Napakislot ako noong marinig ko ang malalim niyang boses. I saw his built sa dulo ng kwarto. Nakaupo siya sa isang malaking couch at may ininom na alak.
Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid habang naglalakad ako palapit sa kaniya. Ang daming aparato sa paligid na hindi pamilyar sa akin. May mga tali at baston. Mayroon pa akong nakitang tali na nakasabit sa kisame.
Tumigil ako noong nasa tapat na niya ako. Hindi ako makatingin sa kaniya, dahil bukod sa nahihiya ako sa suot ko ngayon ay parang lalamunin na niya ako sa mga titig niya.
Napatili pa ako nang kaunti noong bigla niya akong hinila paupo sa kaniyang kandungan.
"T-Teka!"
Muli akong napatigil noong isinubsob niya ang mukha sa aking leeg at sininghot ako. Sinubukan kong dumalaw pero lalo lang humigpit ang pagkakahawak niya sa akin.
"M-Marco--"
"Master. That's what you will call me when we're inside here."
Muli akong napalunok. "O-Okay. M-Master."
"Just stay. Kanina pa ako nagtitiis na hindi mag-inject."
Nagsalubong ang mga kilay ko sa sinabi niya. Mag-inject ng ano?
"You smell so good, Lorribel."
Parang may kumiliti sa tiyan ko noong banggitin niya ang pangalan ko. Ang sarap pakinggan niyon kapag siya ang bumabanggit. May kung anong bumubuhay sa kaloob-looban ko dahil doon.
Naramdaman ko rin na gumapang ang isang kamay niya sa aking hita. Napakapit ako sa dibdib niya dahil sa kilabot na aking naramdaman. Lalo akong namula noong dumampi na ang palad niya sa pisngi ng pang-upo ko.
"But you've been bad, Lorribel. You should be punished."
Natigilan ako sa sinabi niya. Bago pa man ako makapag-react ay walang kahirap-hirap niya akong pinadapa sa kandungan niya.
"T-Teka! Ano'ng ginagawa mo?!" gulat na tanong ko.
Hinawi niya ang buhok na lumalaylay sa mukha ko at inilapit ang bibig sa tainga ko.
"You've been a very bad girl, Lorribel."
Lalo akong nangilabot dahil sa paraan nang pagkakasabi niya no'n. Hindi takot, kilabot na para bang may kung anong makamundong nabubuhay sa aking loob.
Napaigik ako noong bigla niyang hinampas ang pwet ko.
"A-Ano'ng ginagawa mo?!" tanong ko.
"Shh! Count to one hundred, Lorribel."
"Huh?"
Hinaplos niya ang pang upo ko, pagkatapos ay hinampas niya iyon muli.
Napatili ako.
"Ayaw ko! Ano bang ginagawa mo?!" galit na tanong ko. Pakiramdam ko ay nababastos ako sa ginagawa niya.
"I said count!"
Muli niya akong hinampas.
Masakit, pero may kung anong kumikiliti sa aking ibaba sa tuwing dumadampi ang palad niya sa aking balat.
"Count!"
"Ahh! One!" sigaw ko.
Nangilid ang mga luha ko. Ganito ba talaga ito? Ganito na ba ang magiging buhay ko?
"Good."
Marahan niyang hinaplos ang pwet ko. Pagkatapos ay hinampas niya ulit iyon. Malakas. Masakit. Pero ininda ko iyon.
"Two!"
Paulit-ulit niya iyong ginawa sa akin habang patuloy din akong nagbibilang.
Noong una ay nasasaktan ako. Pero hindi ko alam kung bakit habang tumatagal niya iyong ginagawa sa akin ay unti-unti akong nakakaramdam ng kakaiba. Hindi ko alam kung ano iyon.
Pero habang tumatagal ay tila ba lalong nabubuhay ang kakaibang init sa aking katawan. Unti-unti akong nakakaramdam ng kung anong may namumuo sa aking puson. Para akong maiihi na hindi ko maintindihan.
Muli niya akong hinampas sa aking pang upo. Pero imbes na sigaw ay napaungol na ako. Narinig kong tumawa siya nang kaunti.
"We're just at the first stage, Lorribel. Pero mukhang nagugustuhan mo na ito," ani niya.
Hindi ko siya naintindihan. Bumibigat na rin ang paghinga ko dahil sa kaniyang ginagawa. Muli niya akong hinampas at napaungol ulit ako.
Sa puntong iyon ay tinihaya na niya ako. Tiningnan niya ako nang puno ng pagnanasa. Napakislot ako noong maramdaman ko ang kamay niya sa may hita ko. Hinaplos niya iyon hanggang sa umabot ang kaniyang daliri sa aking pagkababae.
Aangal sana ako. Mali iyon. Hindi niya ako pwedeng hawakan doon. May asawa akong tao! Pero hindi ko alam kung bakit na imbes na pigilan siya ay kusang gumalaw ang mga hita ko at bahagya iyong binuka.
"Good girl," ani niya.
Napaungol na ako noong hawakan niya ang nakausling laman sa aking pagkababae. Kumapit ako sa leeg niya. Nagulat pa ako noong bigla niyang sinunggaban ang labi ko. Umatras ako nang kaunti, pero gumalaw na ang daliri niya sa aing pagkababae kaya mul akong natigilan.
He kissed me while he was playing with my entrance.
At sa hindi malamang dahilan. Sa unang pagkakataon sa buong buhay ko ay nagustuhan ko iyon.
Ang sarap! Kakaiba ang sarap! Parang sinisiliban ang buong katawan ko dahil sa sobrang sarap niyon.
Habang patuloy niyang hinahaplos ang pagkababae ko ay lalong lumalakas ang pag-ungol ko. Hindi niya rin binibitawan ang labi ko kaya mabaliw-baliw na ako sa sensasyong nararamdaman ko.
Ilang sandali pa ay mas lalong tumindi ang nararamdaman kong pagkaihi. Humigpit ang hawak ko sa leeg niya. Sa muling paghaplos niya sa bukana ko ay kasabay din nang paglabas ng mainit na likido mula sa bukana ko. Napaungol ako nang malakas.
Pinakawanan na ni Marco ang mga labi ko, pero hindi pa rin niya inalis ang kamay sa pagkababae ko.
Hingal na hingal ako noong magkatitigan kami. Napangisi siya.
"You're so wet, Lorribel. Did it feel good?"
Wala sa sariling napatango ako. Inalis niya ang kamay sa pagkababae ko. Noong makita ko ang daliri niyang basang-basa ay para akong nagising sa katotohanan. Bigla akong nakaramdam nang matinding hiya at napasubsob sa dibdib niya.
Shit! Ano'ng ginawa ko?!
"You taste sweet, Lorribel."
Pagtingin ko ulit sa kaniya ay dinidilaan niya na parang lollipop ang daliri niya na mayroon pang katas mula sa pagkababae ko.
Gosh! Nakakahiya ako!
Chapter 12
Diring-diri ako sa sarili ko pagkatapos gawin sa akin iyon ni Marco. Nagbabad talaga ako sa banyo at nagkuskos ng katawan ko dahil hindi mawala-wala sa pakiramdam ko ang mga haplos niya. Para iyong naimprinta sa balat ko.
Diyos ko! Paano ako napasok sa ganitong sitwasyon?
Naging mabuti naman akong tao. Mas inuna ko pa ang ibang tao kaysa sa sarili ko. Pero heto... nagkasala pa rin ako.
Gusto ko lang naman sana matutong paligayahin ang asawa ko.
Pero hindi ko alam kung bakit ganoon ang naramdaman ko. Naiinis ako sa sarili ko dahil itanggi ko man ng paulit-ulit ay hindi nagustuhan ko ang ginawa sa akin ni Marco.
Masakit. Nakakasuka. Pero nasarapan ako. At iyon ang hindi ko matanggap.
Sinubukan ko agad tawagan si Greg kinabukasan pagkagising ko. Sigurado ako na nag-aalala na ito sa akin. Pero noong kinontak ko siya ay hindi ito sumasagot. Hanggang sa tuluyan na ngang hindi ko na siya makontak.
Ano kaya ang nangyayari sa kaniya? Nagalit kaya siya? O... nalaman ba niya na hindi talaga ako umuwi sa amin?
Napabuga ako ng hangin. Nag-iwan na lang ako ng mensahe na hindi ako makakauwi pa dahil kinailangan kong magtrabaho. Iyon na lamang ang ginawa kong dahilan sa asawa ko. Susubukan ko na lang din magpaalam kay Marco na pauwiin ako kahit saglit sa amin.
Gabi noong muling pinapunta ako ni Nana Lucing sa red room. Nasuot ulit ako ng lingerie na para bang wala ring kwenta dahil halos makita pa rin ang kaluluwa ko.
Muli ay nakita ko si Marco sa upuan niya pagpasok ko sa loob. Nanatili lang ako sa may pinto kaya nangunot ang kaniyang noo.
"What are you waiting? Bakit nandiyan ka lang?" tanong ni Marco.
Huminga ako nang malalim.
Unti-unti akong humakbang papalapit sa kaniya. Sa bawat hakbang ko ay lalong bumibilis ang pagtibok ng puso ko sa 'di malamang dahilan.
Takot? Hindi. Alam ko sa sarili ko na hindi ako natatakot. Pero hindi ko kayang tanggapin kung ano man ang pakiramdam na ito.
"Kneel."
Awtomatikong napaluhod ako. Bahagya siyang umusod sa dulo ng kaniyang upuan. Napapikit ako noong hinawakan niya ako sa leeg. Sa lapad ng kamay niya ay walang kahirap-hirap niyang nasakop ang leeg ko. Pero hindi niya iyon inilapat kaya hindi rin ako nasaktan.
"Open your eyes."
Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko.
Halos mapigil ko ang paghinga ko noong magkasalubong kami ng tingin.
Napakaganda ng mga mata niya. Siguro kung wala kami sa ganitong sitwasyon, at kung hindi kasal na ako ay baka nagustuhan ko rin siya. Pero sa kabila ng matalas at puno ng pagnanasa niyang mga tingin. Hindi niyon maitatago ang matinding kalungkutan na aking nakikita.
Hinaplos niya ang labi ko gamit ang hinlalaki niya. Para akong kiniliti sa ginawa niyang iyon. He smirked.
Umayos siya ng upo at bahagyang bumuka.
"Put it out."
Natigilan ako sa sinabi niya.
"Huh?"
Tumingin siya sa pagitan ng hita niya.
"Put my cock out."
Napamaang ako. Kahit sa asawa ko ay hindi ko pa nakita ang pagkalalaki niya. Tapos siya ay uutusan akong ilabas iyon?
"T-Teka. Hindi ito parte ng kontrata natin!" giit ko.
Bahagyang naningkit ang mga mata niya.
"It says in the contract no sexual intercourse," ani niya. Binigyan niya pa ng diin ang intercourse. "Giving a blowjob is not intercourse."
Pakiramdam ko ay nanlamig ang buong katawan ko sa sinabi niya. Oo, wala pa akong ideya sa sex. Pero hindi naman lingid sa kaalaman ko kung ano ang ibig sabihin ng blowjob.
Napaatras ako.
"N-No! Ayaw ko!"
"What?"
Tatayo na sana ako pero bigla niya akong hinablot sa braso. Halos mapasubsob na ako sa kandungan niya kung hindi ko lang naitukod ang kamay ko roon. Pero nanlaki ang mga mata ko noong mapagtanto ko na ang pagkalalaki niya ang nahawakan ko.
"Sorry!"
Lalayo sana ako pero hindi ako pinakawalan ni Marco.
"Do you really think you have the right to say no to me?" maawtoridad na tanong niya. May himig din iyon nang pagbabanta na nagbigay sa akin ng takot. "Do it. Or I will call your husband and tell him how dirty you are."
Nangilid na ang mga luha ko. Mas lalo naman na hindi ko gugustuhin na malaman ni Greg ang tungkol dito.
"A-Ang sama mo!"
"Oh, Lorribel." Hinaplos niya ang pisngi ko gamit ang hintuturo niya. "You haven't seen the real me yet."
Napahikbi na ako. Pero wala akong nagawa kundi ang sundin siya.
Nanginginig ang mga kamay ko na inabot ang dulo ng pantalon niya. Tinanggal ko ang pagkakabutones niyon at dahan-dahang ibinaba ang zipper. Bumungad agad sa akin ang itim niyang boxers.
"H-Hindi ko alam."
"I'll guide you."
Nanlalabo na ang paningin ko dahil sa luhang tumatakip sa mga mata ko. Inabot ko na ang boxers niya at pikit-matang inilabas ang kaniyang pagkalalaki.
"Look at it, Lorribel. Tingnan mo kung ano ang bagay na matagal mo nang inaasam."
Ayaw ko. Iyon ang gustong kong sabihin. Pero imbes na lumabas iyon sa bibig ko ay unti-unti kong iminulat ang mga mata ko.
Bahagya akong napamaang noong makita ang malaki at mahaba niyang pagkalalaki. Bigla akong nakaramdam ng hiya at muling nag-iwas ng tingin doon. Iyon ang unang beses kong makakita ng ari ng lalaki.
"Touch it."
Muli ko siyang tiningnan sa mukha. He was just staring at me with a blank expression while commanding me. Itinaas ko ang kamay ko at nahihiyang hinawakan iyon.
Ramdam ko na ang pag-iinit ng tainga ko sa sobrang hiya habang dinadama ang kahabaan niya. Napakatigas niyon at mainit sa kamay.
Ganito pala ang pakiramdam ng makahawak nito?
Nagulat pa ako noong hinawakan niya rin ang palad ko at pinagalaw ang kamay ko ng taas-baba.
"Stroke it like this."
Sinunod ko siya. Ginalaw ko ang kamay ko ng taas-baba sa kaniyang pagkalalaki. Paulit-ulit. Parang kinukuryente ang kamay ko dahil sa sobrang hiya, pero hindi ko inalis iyon.
"Yes. Like that," he said.
Pagtingin ko sa kaniya ay nakasandal na siya sa upuan. Nakatingala sa kisame habang nakapikit ang mariin.
He moaned in pleasure.
Nasasarapan siya?
Noong nagbaba siya ng tingin ay muli akong tumingin sa pagkalalaki niya. Lalo lang akong nahiya dahil nga doon ako napatingin.
Hinawakan niya ang baba ko at marahang inangat ang ulo.
"Open your mouth. Put it inside."
"H-Ha? Pero--"
Muli kong tiningnan ang pagkalalaki niya. Sa taba niyon ay hindi ko alam kung kakasya ba iyon kahit na sa bibig ko. At isa pa, dapat ba talagang isubo iyon? Hindi ba dito nalabas ang ihi?!
"Do it."
"Marco--"
"Master."
Napapikit ako nang mariin.
"M-Master. Pero..."
"Do it, Lorribel. You wouldn't like it if you displeased me."
Pinahid ko ang luhang namuo sa mga mata ko. Wala akong nagawa kundi ang sundin siya. Unti-unti kong ibinaba ang ulo ko at inilapit ang bibig sa dulo ng kaniyang pagkalalaki.
Ibinuka ko ang bibig ko at dahan-dahang isinubo iyon.
Agad na napaungol si Marco dahil sa ginawa ko.
"More."
Nanlaki ang mga mata ko noong hinawakan niya ako sa batok at mas isinubsob sa kaniyang ari. Halos mapasuka na ako dahil agad na tumama ang kahabaan niya sa lalamunan ko. Pero hindi pa rin siya tumigil.
Tinaas-baba niya ang ulo ko nang marahan lamang. Pero kahit na anong ingat niya ay nasusuka pa rin ako. Itinaas ko na ang kamay ko upang patigilin siya. Ngunit tila ba ay nakalimot na si Marco na bibig ko ang gamit niya sa pagpapaligaya sa sarili.
Masuka-suka na ako lalo na noong ang baywang na niya ang gumalaw. Hawak niya ang ulo ko habang paulit-ulit niyang nilalabas-masok ang pagkalalaki sa aking bibig.
Naiiyak na ako dahil ramdam ko na ang pag-angat ng kinain ko kaninang hapunan. Pero tila ba ay walang pakialam si Marco. Nagpatuloy ito sa kaniyang ginagawa.
Taas. Baba. Labas. Pasok. Paulit-ulit.
Hanggang sa marinig ko siyang umungol nang malakas. At kasabay niyon ay ang paglabas ng kung ano mula sa kaniyang ari. Lalo akong naduwal dahil doon. Pinagpapalo ko na ang hita niya para pakawalan ako. Mabuti naman at ginawa niya iyon. Iluluwa ko sana pero tinakpan niya ang bibig ko.
"Swallow it down, Lorribel."
Nanlaki ang mga mata ko. Nasusuka na ako. Alam ko na masusuka na ako. Pero hindi ko magawa dahil nakatakip ang malapad niyang kamay sa bibig ko.
Napapikit na lamang ako nang mariin habang pilit na nilulunok ang kung ano mang sinubo niya sa akin. Ramdam ko ang mainit at mapait na likidong iyon. Lalo akong naduwal. Naramdaman ko na nga ang suka ko, pero hindi ko pa rin iyon malabas.
Binitawan lang ako ni Marco noong hindi na ako dumuwal.
Napasalampak ako sa sahig habang hinahabol ang paghinga. Unti-unting tumulo ang mga luha ko.
"A-Ang sama mo, Marco! Ang sama mo!"
Ngumisi lang siya sa akin.
"Yeah. I am. And we're not done yet."
Chapter 13
Habang tumatagal na narito ako sa puder ni Marco ay pakiramdam ko mas bumababa ang tingin ko sa sarili ko.
Wala akong magawa kundi ang sumunod sa kaniya. Oo nga't natututo ako, pero hindi ko siya magawang suwayin. Unti-unti ko rin kasing nalalaman kung ano siyang klaseng tao.
Sa mga bantay pa lang na nakikita ko sa paligid. Lahat ng mga ito ay may baril. Matitikas ang kanilang mga tindig. Na para bang kapag makagawa ka ng pagkakamali ay hindi sila magdadalawang-isip na saktan ka.
Ganoon din si Marco.
He was gentle to me. Pero sa tuwing naroon na kami sa loob ng red room niya ay parang nag-iiba siya. Kahit anong pakiusap ko ay hindi niya ako pinapakinggan.
Ngayong araw ay tinapangan ko ang sarili ko.
Kasalukuyan kaming kumakain ng umagahan. Tahimik lang ako at si Marco na abala sa kani-kaniyang ginagawa.
Tumigil ako sa pagsubo at tumingin sa kaniya.
"Ahm... Marco," mahina kong tawag sa kaniya. Hindi niya ako nilingon, pero alam ko na narinig niya ako. "G-Gusto ko sanang umuwi ngayong araw."
Napatigil ito sa pagnguya at unti-unting nag-angat ng ulo. Nagtayuan agad ang balahibo ko sa batok noong makasalubong ko ang malamig at matalas niyang mga tingin.
"What?"
"Gusto ko sanang umuwi ngayong araw. Kahit saglit lang."
Umarko ang kilay ni Marco. Binitawan niya ang hawak na kubyertos.
"Why? Do you miss your pathetic husband already?"
Nagsalubong ang mga kilay ko dahil sa sinabi niya.
"Asawa ko pa rin siya, Marco. Isa pa, hindi mo naman ako pwedeng ikulong dito sa buong kontrata natin."
Ngumisi siya.
"I can."
Napaawang ang bibig ko. Nag-iwas ako ng tingin sa kaniya. Pakiramdam ko kasi ay nalulunod ako sa mga tingin niya.
"Please. Kahit saglit lang. Gusto ko lang makita kung ano ang nangyayari sa amin. Para hindi rin mag-alala ang asawa ko."
"I thought you were calling him every day?"
Nakagat ko ang aking labi. Sa katunayan ay ilang linggo ko nang hindi na kokontak ang asawa ko. Kaya nag-aalala na rin ako. Paano kung may masamang nangyari na pala sa kaniya?
Muli akong tumingin sa kaniya.
"Please. Saglit lang. Babalik din ako bukas."
Natawa siya bigla. "Bukas? Seriously? Nakalimutan mo ata na may obligasyon ka sa akin."
Napakurap-kurap ako. Oo nga pala.
"Pero, ngayon lang naman e. Marco--"
"No."
"Please."
"Fine. But you will come back tonight."
"Huh?"
Muli siyang bumalik sa pagkain.
"You will come back tonight. Or you won't get out of here at all."
Nanlumo ako. Wala na akong nagawa kundi ang sumunod sa kaniya. Pagkatapos kong kumain ay naghanda ako agad pauwi. Hindi ko naging problema ang mga damit dahil binilhan ako ni Marco ng mga iyon.
Nagsuot ako ng puting dress. Lagpas hanggang tuhod ang haba niyon. Inilugay ko lang ang buhok ko na maayos kong sinuklay. Dala ko ang bag ko na lumabas na ng silid. Nagulat pa ako noong makita kong naroon si Nana Lucing.
"Miss Lorribel, nasa baba na ang maghahatid sa 'yo pauwi sa inyo."
Natigilan ako sa sinabi niya.
"Ha? Hindi na po kailangan. Pwede naman ako mag-taxi."
Umiling si Nana Lucing.
"Pasensya na, Hija. Pero utos ito ni Master Marco."
May inabot itong card.
"Pinabibigay niya rin sa 'yo. Gamitin mo rin daw kung may kailangan kang bilihin."
Tiningnan ko din iyon. Ayaw ko mang tumanggap ng kahit ano mula sa kaniya, pero wala rin akong pera o card manlang. Kinuha ko na lamang iyon at sumunod na kay Nana Lucing.
Sa labas ng mansyon ay may naghihintay na sa aking kotse. Tahimik na ang paligid. Siguro ay nakaalis na rin si Marco.
"Wow? You look prim and proper now, huh? Hindi mukhang isang malanding haliparot na nilalandi si Master Marco."
Natigilan ako noong marinig ko ang nagsalita. Paglingon ko sa likuran ko ay naroon si Lucille. Matalas ang mga mata niya habang nakatingin sa akin at nakangisi na puno ng pang-uuyam.
Napabuga ako ng hangin.
"Oo nga e. Pero wala e. Mukhang nagugustuhan ng master mo ang kalandian ko," tugon ko. Nginitian ko siya.
Namilog ang mga mata niya. Nakita ko pa ang pamumula ng mga tainga niya. Pero hindi ko na ito pinansin at sumakay na ng kotse.
"Urgh! Bitch! May araw ka rin sa akin!" galit na sigaw nito.
Natawa ako sa sinabi niya. Wala akong pakealam sa kaniya. Kung ako lang din namana ng masusunod ay gusto kong umalis na sa lugar na ito.
Ayaw akong pakawalan ni Marco.
Nagbyahe na kami papunta sa amin. Sa isang exclusive subdivision din kami nakatira. Pero hindi naman iyon kasing gara kung nasaan ang mansyon ni Marco.
Pinatigil ko ang kotse dalawang bahay ang layo mula sa amin. Ayaw kong makita ako ni Greg na bumaba sa isang magarang kotse.
Pababa na sana ako noong tumunog ang cellphone ko. Agad ko iyong kinuha sa pag-aakalang si Greg ang tumatawag. Pero bumagsak ang balikat ko noong makitang si Claire iyon, ang nag-iisa kong kaibigan.
"Hello, Claire?"
"Buti naman sumagot ka na, Lorri! Nasaan ka ba? Bakit hindi ka sumasagot?" bungad nito agad sa akin.
"Ahm. Mahabang kwento. Bakit? May problema ba?"
"Naku, Lorri. Sabi ko sa 'yo hiwalayan mo na lang 'yang asawa mo noon pa!"
Bigla akong kinabahan sa sinabi nito.
"Huh? Bakit naman?"
"Nakita ko siya niton sabado lang. May kasamang babae na sexy!"
Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa sinabi ni Claire. Ang asawa ko? Niloloko ako?
"S-Seryoso ka ba, Claire? H'wag ka ngang magbiro ng ganiyan."
"Hindi ako nagbibiro, Lorri. Ise-send ko sa 'yo ang picture nila. Wala talagang kwenta 'yang asawa mo noon pa!"
Hindi ako nakaimik. Tumunog muli ang cellphone ko at may lumabas na notification. Binuksan ko ang email na dumating at bumungad sa akin ang isang larawan. Nakatalikod ang babae na may magandang katawan. Habang si ang lalakeng nakahawak sa baywang nito ay bahagyang nakalingon sa gilid.
Ilang taon na kaming naging nobya ang asawa ko. At hindi ako pwedeng magkamali, siya iyon.
Chapter 14
No. Hindi ako naniniwala sa sinasabi ni Claire.
Imposible.
Oo nga't hindi mainit ang pagsasama namin ni Greg. Pero kahit papaano ay mabuti namang asawa si Greg. Ni minsan ay hindi niya ako pinagtaasan ng boses.
Bumaba na ako ng kotse at nagmamadaling naglakad papunta sa aming bahay. Bukas ang main door no'n kaya alam ko na naroon lang ang asawa ko. Isa pa ay linggo ngayon, day off niya.
Pagpasok ko ay natigilan ako dahil napansin ko ang kalat sa sala. May mga box ng pizza doon at bote ng wine. Pati mga balat ng junk foods. May ilan pang bote ng beer akong nakita.
Nagpa-party ba si Greg habang wala ako?
"Greh?" tawag ko sa kaniya.
Wala kaming katulong. Mas gusto kasi ni Greg na ako lang ang gumawa ng gawaing-bahay. Pabor naman sa akin iyon dahil asawa naman niya ako. Iyon naman ang dapat kong ginagawa para sa kaniya.
Umakyat ako sa ikalawang palapag. Palapit na ako sa kwarto namin noong may marinig akong hagikhikan. Bahagya ring nakaawang ang pinto ng kwarto namin.
Kinabahan ako bigla.
"Greg?" tawag ko ulit sa kaniya.
Nagmamadali na akong lumapit sa pinto ng kwarto namin. Agad kong binuksan ang pinto. Nagulat pa ako noong makita ko si Greg na pawisan at nakatayo na malapit sa may pinto.
"L-Lorri! Andiyan ka na pala! Why didn't you tell me na uuwi ka pala?" bungad niya sa akin.
Nangunot ako. Para pang hinahapo si Greg. Kitang-kita ko ang tumutulong pawis mula sa leeg nito papunta sa malapad nitong dibdib.
"Sorry. Biglaan lang. Okay ka lang ba? Bakit parang hinihingal ka?" tanong ko. Sumilip ako sa may kama. Gusot ang cover niyon. May nakita pa akong nakakalat na damit sa sahig na hindi pamilyar sa akin. "May kasama ka ba sa loob?"
"Ha?"
Mabilis akong hinawakan ni Greg sa braso at hinila palabas ng silid namin. Isinara niya iyon at pumwesto pa rin sa may pinto na para bang binabantayan iyon.
"Greg? Bakit?"
"Ano kasi, Lorri. Magulo ang kwarto. Pasensya na. Ilang araw ka na kasing wala, 'di ba? Kaya... hayaan mo. Lilinisin ko muna bago ka pumasok," paliwanag niya.
Nangunot ang noo ko. Ni minsan ay hindi naglinis si Greg sa loob ng bahay namin.
"Okay lang, Greg. Ako na ang bahala--"
"Ah, hindi!" bigla niyang sabi.
Napaatras pa ako dahil biglang nagtaas ang boses niya. Noong makita niya ang gulat ko ay bigla siyang ngumiti ng pilit.
"Y-You know, what? Doon na muna tayo sa baba. Come on."
Hinila na niya ako pababa papunta sa sala namin. Kahit doon ay magulo pa rin. Agad niyang pinagpatong-patong ang mga box na nasa sofa. Hinawi niya papunta sa sahig ang mga balat ng sitsirya at pinaupo ako roon.
Naupo din siya sa tabi ko.
"What happened? Why did you come home? Akala ko ba ay may sakit ang tatay mo?" sunod-sunod na tanong ni Greg.
Kakaiba talaga ang kinikilos niya. Pero iwinaksi ko na lang iyon.
"Ahm, babalik din ako agad. Binisita lang kita kasi ilang araw na akong tuamtawag sa 'yo. Bakit hindi ka ma-contact bigla?"
"Huh? Really? Naku! Sorry! Ano kasi... iyong cellphone ko nabitawan ko noong isang araw sa office. It's dead now."
"Gano'n ba? Kaya pala. Okay ka lang ba talaga? Wala ka bang nararamdaman? Bakit pawisan ka at hinihingal?"
"Ano ka ba, Lorri? Kararating mo lang ay ang dami mo na agad tanong!" inis na sabi niya.
Natigilan naman ako. Kapag gano'n na iritable na ang boses niya ay magagalit na ito.
"Sorry. Ilang araw kasi akong nawala. At... ayon nga. Baka magtagal pa ako roon kila Papa. Kinailangan ko kasing magtrabaho doon sa amo nila para mabayaran iyong utang nila sa ospital," pagsisinungaling ko.
"Oh, really? Ilang buwan naman?" tanong niya.
"Ahm... baka umabot ng isang taon. Ayos lang ba?"
Bahagyang nangunot ang noo niya.
"Ganoon ba? Well, kung kailangan mo talaga gawin 'yan. Okay lang. Wala naman akong problema dito. Sasabihan ko na lang sila Mom na padalhan ako ng isang maid nila para may mag-asikaso ng bahay."
Tinitigan ko siya. Ni hindi ko manlang siya makitaan ng pangamba sa sinabi ko. Para bang ayos lang sa kaniya na mawala ako.
Medyo nasaktan ako sa naging tugon niya. Akala ko pa naman ay pipigilan niya ako. Pero mukhang may iba na siyang paraan.
"T-Talaga? Okay lang sa 'yo?"
Ngumiti siya sa akin.
"Oo naman, Lorri. Kailangan ng tulong ng magulang mo. Sino ba naman ako para pigilan ka na tulungan sila, right? I'll be fine here."
Huminga ako nang malalim.
"Okay."
Bigla kong naalala iyong sinabi sa akin ni Claire.
"Ahm, Greg. Pumunta ka ba sa mall noong isang araw?"
Natigilan si Greg. Nakita ko na parang biglang nag-panic ang ekspresyon niya. Pero agad din naman iyon naging seryoso.
"Why would I go there? Alam mo naman na busy ako sa company, right? Marami ang projects ngayon ng company, Lorri. I'm a busy person. Wala akong oras na magliwaliw sa mall!" giit nito.
Pinakatitigan ko siya. Hindi ko alam. Gusto kong maniwala sa kaniya, pero may kung ano sa loob ko na tila ba ay hindi ito mapaniwalaan.
"Okay," iyon na lamang ang tugon ko. "Namalikmata lang ata si Claire."
Nagsalubong ang kaniyang mga kilay.
"Claire? Siya na naman? Alam mo, Lorri. Pagsabihan mo nga 'yang kaibigan mo! Sinisira niya tayo noon pa man!"
Napabuga ako ng hangin.
"Sorry. Kakausapin ko na lang siya. Alam ko naman na hindi mo magagawa sa akin iyon."
Tumawa siya. Inakbayan niya ako bigla at hinila palapit sa kaniya.
"Of course, Love. Ikaw ang asawa ko. At kahit kailan ay hindi kita lolokohin."
Ngumiti siya nang ubod ng tamis sa akin. Hinawakan niya pa ang baba ko at dinampian ng halik ang labi ko.
Bigla akong natigilan noong maalala ko si Marco. Napatayo ako bigla at umiwas sa kaniya. Nakita ko agad ang disappointment sa mukha niya. Napailing ito.
"Alam mo, Lorri. Okay ka na sana e. Pero ewan ko ba sa 'yo. Ang boring mo," ani niya.
Tumayo na siya at naglakad paakyat sa kwarto.
"You can go anytime. Matutulog na ako. H'wag mo na akong sabihan pa," malamig niyang sabi.
Para akong tinusok ng paulit-ulit ng matatalas na bagay sa aking dibdib. Hindi ko naman sinasadya na umiwas sa kaniya ulit. Sadyang nagulat lang ako dahil si Marco ang bigla kong naisip.
Nakakainis! Dapat talaga ay hindi na ako pumayag sa gusto niya!
Chapter 15
Hindi ko na kinulit pa si Greg. Ang importante sa akin ay nakita ko na ayos lang pala siya.
Minabuti kong magligpit na lang muna ng bahay namin bago umalis. Daming kalat sa salam, lalo na sa kusina. Mga pinaglutuan at pinagkainan na hindi manlang nalinis.
Ito ang ayaw ko na mangyari sana. Kaso wala akong choice. Kaysa naman masira ang pamilya ko.
Noong matapos ako maglinis ay umakyat ako para sana katukin siya. Pero naalala ko na magpapahinga na pala siya. Napabuga na lang ako ng hangin.
"Okay. Aalis na lang muna ako."
Lumabas na ako ng bahay. Pagtingin ko sa pinag-iwanan ko sa kotse na sinakyan ko ay naroon pa rin iyon. Hindi talaga ako iniwan. Lumapit na ako roon at sumakay.
Hindi naman nagtanong ang driver at agad na rin iyong nagmaneho.
Muli akong bumalik sa mansyon ni Marco.
Hapon na noong makarating kami doon. Nagulat pa ako dahil nasa main door na si Nana Lucing at naghihintay na sa akin.
"Miss Lorribel! Mabuti naman at nakabalik ka na. Kailangan mo na maglinis."
Nangunot ang noo ko.
"Po? Bakit? Nandiyan na ba si Marco?"
Umiling si Nana Lucing.
"Wala pa si Master. Pero nagbilin siya na kailangan mong maghanda bago mag-alas sais."
Lalo akong nalito. Tiningnan ko ang orasan sa hawak kong cellphone. Alas kwatro na.
"Halika na. Nasa itaas na ang stylist mo."
"Stylist? Para saan."
Hindi ako tinugon ni Nana Lucing. Pagdating namin sa kwarto ay wala namang tao. Pero pinaderetso niya ako sa banyo upang maligo. Paglabas ko ay pinagsuot lang niya ako ng underwear na hinanda na niya at roba. Pagkatapos ay pinasunod niya ako papunta sa ibang kwarto.
Naiilang na ako dahil ultimo isusuot ko ay hinahanda talaga ni Nana Lucing. Nakakahiya. Hindi pa rin ako nasasanay.
Pagdating namin sa bang silid ay doon ako nagulat. May mga tao kasi doon na abala sa kani-kanilang mga ginagawa. Mayroong may naglalatag ng mga gown sa kama. May mga nagchi-check ng mga alahas. May mga makeup at hair stylist.
"A-Ano'ng meron, Nana Lucing? Bakit nandito sila?"
Ngumiti sa akin si Nana Lucing.
"Aayusin ka nila, Miss Lorribel. May pupuntahan kayong party ni Master."
Natigilan ako. Nakapunta na naman ako sa mga party. Pero iyong simpleng party lang. Hindi naman kasi ako laking yaman. At kay Greg naman ay hindi naman niya ako isinasama sa mga party ng pamilya niya. Ang dahilan niya ay hindi ko raw alam paano makihalubilo sa mga mayayaman.
Totoo naman.
At base sa pagkatao ni Marco, alam ko na party ng mayayaman ang pupuntahan namin.
"T-Teka, Nana Lucing. Ayaw ko po! Hindi ako sanay sa mga party!" tanggi ko. Bahagya pa akong umatras.
Nawala ang mga ngiti ni Nana Lucing.
"Utos ito ni Master, Miss Lorribel. Kapag hindi ka sumunod, hindi lang ako ang malalagot. Pati na rin sila."
Napamaang ako. Tiningnan ko ang mga katulong na abala pa rin. Ang mga stylist na tila ba ay naghihintay sa akin sa tapat ng tokador.
Napabuga ako ng hangin. Naalala ko kasi bigla iyong lalaking nagbalak na gawan ako ng masama.
Paano kung putulan din nito ng mga daliri ang mga ito?
Wala akong nagawa kundi ang sumang-ayon na lamang kay Nana Lucing. Lumapit ako sa stylist at naupo sa malaking upuan.
Hindi ko alam kung gaano ako katagal na inayusan ng mga ito. Maging ang mga gown at alahas ay ilang beses akong sinuotan.
Noong matapos sila ay halos hindi ko makilala ang sarili ko. Nakanganga pa ako habang pinagmamasdan ang sarili ko sa mahabang salamin.
Isang silver gown na off shoulder at hapit na hapit sa katawan ko ang suot ko. Mahaba iyon dahil lagpas iyon sa paa ko. Kahit nga nakasuot na ako ng stilleto ay nakalaylay pa rin sa sahig ang dulo niyo. Medyo nakalabas din ang kaliwang hita ko dahil may mahaba iyong slit. At ang dibdib ko ay naghihimutok dahil sa bahagyang makipot iyon doon.
Simple lang naman ang makeup ko. Hindi ganoon kakapal pero lumitaw ang ganda ko. Tinanggal din nila ang suot kong salamin at pinalitan ng contact lenses. Ang buhok ko ay itinaas nila kaya kitang-kita ang balikat at leeg ko.
Kumikitab sa may leeg ko ang white gold necklace na may malaking dyamanteng hugis luha ang kwintas na suot ko. Binagayan iyon ng mahabang hikaw.
Ang ganda ko. Iyon lang ang nasabi ko.
Gusto ko pang maiyak pero nahiya naman ako dahil ang tagal nila akong inayusan. Sa unang pagkakataon ay naramdaman ko na ang ganda ko.
Siguro kung makita ako ngayon ay matuwa kaya si Greg? Baka hindi niya rin ako makilala kung sakali.
Hindi rin nagtagal ay dumating na si Marco sa mansyon. Nakaayos na ito ng isang black tuxedo. Maayos na nakagel ang buhok niya patalikod kaya ang linis niyang tingnan ngayon kahit na kita pa rin ang tattoo niya sa leeg.
Sandali siyang natigilan noong makita ako. Napakurap-kurap pa ito habang nakatitig sa akin.
Hinawakan niya ang kamay ko na may mahabang gloves.
"You look... enticing, Lorribel," ani niya.
Pinamulahan ako ng pisngi at bahagyang kumislot ang puso.
"T-Talaga?"
Matipid siyang ngumiti sa akin. Nagulat pa ako dahil akala ko ay hahalikan niya ako noong bumaba ang mukha niya.
"Be ready when we got home later. I can't wait to ravage and make you moan tonight," bulong niya.
Muli siyang tumayo at ngumiti sa akin nang nakaloloko.
Agad na nagsalubong ang mga kilay ko. Akala ko pa naman ay talagang nagandahan siya sa akin ngayon. Pero mali ako! Puros kabastusan lang pala ang nasa isipan niya!
Tsk! Wala na talagang pag-asa ang lalaking ito!
